مقدمه: تجارب کشورهای مختلف و نیز نتایج تحقیقات متعدد نشان می­دهد که رفتارهای ارتقاء دهنده­ی سلامت برای حفظ سلامتی شهروندان، ضروری است و افراد با سواد سلامت ناکافی، وضعیت سلامتی ضعیف­تری دارند، این رابطه در دوران پرمخاطره کووید-19 که باعث اضطراب شهروندان شده است، اهمیتی دوچندان می­یابد. از این روی هدف اصلی مطالعه حاضر بررسی نقش سواد سلامت در نوع مواجهه با اضطراب ناشی از بیماری کووید-19دربین شهروندان تهرانی است. روش: این مطالعه توصیفی-تحلیلی با روش پیمایش بر روی 384 نفر از شهروندان بالای 20 سال شهر تهران صورت گرفته است. نمونه گیری با نرم افزار Sample Power انجام شده و داده­ها با استفاده از دو پرسشنامه سواد سلامت ایرانیان منتظری و همکاران و اضطراب ناشی از کووید-19 جمع­آوری شده­اند. جهت محاسبه­ی پایایی ازآلفای کرونباخ و پایایی ترکیبی و برای کسب اعتبار لازم از اعتبار صوری بهره گرفته شده است. یافته­ ها: میانگین نمرات اضطراب ناشی از بیماری کووید-19در مردان کمتر و در زنان بیشتر بوده است، همچنین ابعاد سواد سلامت(خواندن، ارزیابی، فهم و درک، تصمیم­گیری و رفتار و دسترسی) قادر به تبیین حدوداً 47 درصد اضطراب ناشی از بیماری کووید-19 هستند. بحث: در مجموع اضطراب ناشی از بیماری کووید-19، در میان شهروندان زیاد است و با توجه به رابطه­ی مستقیم سواد سلامت وکنترل اضطراب ناشی از کووید-19، لزوم انجام برنامه­های آموزش سلامت محور براساس حیطه­های رفتارهای ارتقاء­دهنده سلامت و مولفه­های سواد سلامت پیشنهاد می­گردد

زمینه و هدف: ارتقاء بهداشت و تامین سلامت افراد جامعه از ارکان مهم پیشرفت جوامع است. دانشجویان علوم پزشکی به عنوان ارتقاء دهندگان سلامتی و ارائه دهندگان مراقبت حرفه ای، نقش کلیدی در ارتقاء سلامت دارند. لذا تعیین رفتارهای ارتقاء دهنده سلامت در بین آنان از اهمیت ویژه ای برخوردار است.مواد و روش ها: در این مطالعه توصیفی - تحلیلی از نوع مقطعی تعداد 400 نفر از دانشجویان به روش نمونه گیری طبقه ای دو مرحله ای توسط پرسشنامه استاندارد سبک زندگی ارتقاء سلامت مورد بررسی قرار گرفتند. این پرسشنامه دارای شش بعد (مسوولیت پذیری، فعالیت بدنی، تغذیه، رشد معنوی، مدیریت استرس و روابط بین فردی) است. داده ها بعد از ورود به SPSS11.5 با آمارهای توصیفی و آزمون تی مستقل مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند.یافته ها:میانگین سن 21.36±1.6 بود. میانگین نمره کل رفتارهای ارتقاء دهنده سلامت (208) 113.08±25 بود. بالاترین نمره کسب شده در زیرگروه رشد معنوی 20.81±6.2 و کمترین در زیرگروه مسوولیت پذیری سلامتی 19.26±6.8 بود. از نظر آماری در بعد روابط بین فردی بین دو جنس اختلاف معناداری وجود داشت (p<0.50).نتیجه گیری:با توجه به وضعیت (سطح متوسط) انجام رفتارهای ارتقاء دهنده سلامت در بین دانشجویان علوم پزشکی بیرجند، برنامه ریزی برای آموزش رفتارهای ارتقاء دهنده سلامت لازم است.

هدف: رفتارهای ارتقاءدهنده سلامت و سبک زندگی سالم استراتژی های اصلی برای حفظ سلامتی است. به دلیل اهمیت سلامت زنان در ارتقاء سلامت جامعه، مطالعه حاضر با هدف تعیین وضعیت رفتارهای ارتقاء دهنده سلامت زنان در شهرستان فسا در سال 1395 انجام شد. روش ها: این مطالعه توصیفی-تحلیلی، روی 143 زن مراجعه کننده به پایگاه ها و مراکز بهداشتی درمانی صورت گرفت. نمونه ها با استفاده از روش نمونه گیری خوشه ای انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه استاندارد HPLP-II بود. داده ها در نرم افزار SPSS و با استفاده از روش های آمار توصیفی وآزمون های تی مستقل، پیرسون و آنالیز واریانس یک طرفه تجزیه و تحلیل شدند. نتایج: میانگین سنی شرکت کنندگان 61/8± 86/29 سال و میانگین کل HPLP-II49/3± 64/18 بود. میانگین امتیاز خرده مقیاس شیوه زندگی 6/0± 5/2، مسئولیت پذیری سلامتی 5/0± 7/2، فعالیت فیزیکی 6/0± 9/1، تغذیه 4/0± 0/3، رشد معنوی 5/0± 0/3، روابط بین فردی 5/0± 9/2 و کنترل استرس 5/0± 6/2 بود. بین خرده مقیاس فعالیت فیزیکی و شغل زنان رابطه معناداری وجود داشت (001/0P-Value≤ ). همچنین رابطه بین خرده مقیاس های رشد معنوی و روابط بین فردی با سطح تحصیلات نیز معنادار بود (به ترتیب 011/0P-Value= و 038/0P-Value=). نتیجه گیری: نتایج این مطالعه نشان داد میانگین خرده مقیاس رشد معنوی از همه بالاتر و فعالیت فیزیکی از همه کمتر بود. با توجه به اهمیت فعالیت فیزیکی در سلامت زنان، باید با راهکارهایی که سبب ایجاد انگیزه می شود، سطح فعالیت فیزیکی آنان را افزایش داد.

زمینه و اهداف برخی از رفتارهای ارتقاء دهنده یا مخرب سلامت، در دوران نوجوانی شکل می گیرند و اغلب تا سنین بزرگسالی باقی می مانند. لذا، مطالعه حاضر با هدف بررسی عوامل مرتبط با رفتارهای خود مراقبتی ارتقاءدهنده سلامت در نوجوانان انجام شد. مواد و روش ها این مطالعه توصیفی-تحلیلی در بین 426 نفر از دانش آموزان شهر تبریز در سال 1395 انجام شد. برای گردآوری داده ها از پرسش نامه ارتقای سلامت نوجوان (AHP) استفاده شد. داده ها در نرم افزار Spss 16 وارد و با استفاده از روش های آمار توصیفی، تی مستقل، ضریب همبستگی پیرسون و اسپیرمن مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته ها میانگین نمره کلی رفتارهای خودمراقبتی در نوجوانان 69. 83 بود. از بین شش بعد رفتارهای ارتقاءدهنده سلامتی، مسئولیت پذیری سلامت و تحرک بدنی در نوجوانان وضعیت مناسبی نداشتند. نوجوانان در بعد رشد معنوی از نمره بالایی (80. 62) برخوردار بودند. ازنظر وضعیت خودمراقبتی بین نوجوانان دختر و پسر، تفاوت معناداری وجود داشت (0. 05≥ p). بین خودمراقبتی با سن، بعد خانوار و رتبه تولد، ارتباط معنادار یافت نشد (0. 05

زمینه و هدف: رفتارهای ارتقاء دهنده سلامت یکی از معیارهای عمده تعیین کننده سلامت می باشد. امروزه اعتقاد بر این است که افراد برای این که بتوانند در تغییر رفتار و ارتقای سلامت خود موفق باشند، باید از خودکارآمدی لازم برخوردار باشند. هدف این مطالعه تعیین رفتارهای ارتقاء دهنده سلامت و ارتباط آن با خودکارآمدی در بهورزان شهرستان ارومیه می باشد.روش بررسی: این مطالعه با روش توصیفی– تحلیلی، روی 301 بهورز خانه های بهداشت مراکز بهداشتی درمانی روستایی شهرستان ارومیه در سال 1393 صورت گرفت. ابزار گردآوری داده ها، پرسشنامه ای مشتمل بر خصوصیات جمعیت شناختی، رفتارهای ارتقاء دهنده سلامت(Health Promoting Lifestyle Profile-II) و خودکارآمدی عمومی شرر (Sherer) بود. داده ها با آزمون های آماری کای دو و آنالیز واریانس یک طرفه تجزیه تحلیل شدند.یافته ها: میانگین نمره کلی رفتارهای ارتقاء دهنده سلامت در بهورزان (24.4) 136.4 بود. بیشترین نمره در بعد مسئولیت پذیری سلامت (7.37) 35.37 و کمترین نمره در بعد فعالیت بدنی (5.26) 13.25 بدست آمد. نتایج این مطالعه نشان داد که بین خودکارآمدی و نمره کلی رفتارهای ارتقاء دهنده سلامت و تمام زیر دامنه های آن همبستگی مثبت و معنی داری وجود داشت (P<0.001). همچنین بین رفتارهای ارتقاء دهنده سلامت با سطح اقتصادی، تحصیلات و جنس ارتباط آماری معنی داری وجود داشت (P<0.05).نتیجه گیری کلی: با توجه به اهمیت رفتارهای ارتقا دهنده سلامت در بهورزان و تاثیری که خودکارآمدی بر این رفتارها دارد به نظر می رسد برنامه های آموزشی در راستای افزایش خود کارآمدی می تواند در تقویت رفتارهای ارتقادهنده سلامت بهورزان موثر باشد.

مقدمه رفتارهای ارتقاء سلامت شامل رفتارهایی است که طی آن فرد به تغذیه مناسب، ورزش مرتب، دوری از رفتارهای مخرب و مواد مخدر، محافظت در برابر حوادث، تشخیص به موقع نشانه های بیماری در بعد جسمی، کنترل عواطف، احساسات و افکار، کنار آمدن با استرس و مشکلات روحی روانی، سازگاری و اصلاح روابط بین فردی در بعد اجتماعی می پردازد. مواد و روش ها پژوهش حاضر از نوع توصیفی-تحلیلی بود که به روش مقطعی در بین 185 نفر از کارمندان که به صورت انتخاب آسان (در دسترس) در سال 1393 در دانشگاه علوم پزشکی ایلام انجام شد. ابزار جمع آوری داده ها پرسش نامه استاندارد سبک زندگی ارتقاء دهنده سلامت(HPLP II) بود که ابعاد آن شامل فعالیت فیزیکی، مدیریت استرس، رشد معنوی، تغذیه، مسئولیت پذیری سلامتی و روابط بین فردی بود. بعد از جمع آوری داده ها، ورود اطلاعات در نرم افزار آماری SPSS vol. 21 انجام شد و با انجام آزمون های آماری توصیفی، آنالیز واریانس، ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون خطی تجزیه و تحلیل داده ها صورت گرفت. سطح معنی داری در این مطالعه کمتر از 05/0 بود. یافته های پژوهش: در این مطالعه میانگین سنی شرکت کنندگان در این مطالعه 08/35 سال با انحراف معیار 78/7 بود که 7/42 درصد مرد و 5/53 درصد زن بودند. میانگین نمره رفتار ارتقاء دهنده در کارمندان 47/130 به دست آمد که بیشترین نمره رفتار در بعد رشد معنوی و کمترین نمره در بعد فعالیت فیزیکی بود. مدل های رگرسیونی بعد فعالیت فیزیکی(P=0. 006) و بعد تغذیه(P=0. 036) با متغیرهای دموگرافیک معنادار بود. بحث و نتیجه گیری با استناد به نتایج حاصل از مطالعه، نمره فعالیت فیزیکی نسبت به سایر ابعاد رفتار ارتقاء دهنده سلامت در سطح پایین تری بود. پیشنهاد می شود که جهت بررسی عوامل موثر بر رفتارهای ارتقاء دهنده کارمندان و بهبود وضعیت انجام این رفتارها در این گروه عوامل دیگری جستجو شود تا بر آن اساس اقدامات مداخله ای بهتر و موثرتری در زمینه رفتارهای ارتقاء دهنده سلامت کارمندان صورت پذیرد.

مقدمه: رفتارهای ارتقاء دهنده سامت شامل انجام اعمالی است که منجر به توانمند ساختن افراد برای افزایش کنترل آن ها بر سلامت و در نهایت بهبود سامت فرد و جامعه می شود. پرستاران از جمله اعضای تیم درمانی هستند که در قبال مددجویان مسئول می باشند. تحقق این مسئله مهم مستلزم سلامتی خود پرستار است. هدف: این مطالعه با هدف بررسی رفتارهای ارتقاء دهنده سلامت و عوامل مرتبط با آن در پرستاران انجام گرفت. مواد و روش ها: در این مطالعه توصیفی–مقطعی، 322 پرستار شاغل در مراکز آموزشی درمانی شهر سنندج در سال 1398 به صورت تصادفی طبقه ای انتخاب شدند. به منظور گردآوری داده ها، از پرسشنامه اطلاعات دموگرافیک و پرسشنامه استاندارد سبک زندگی ارتقاء دهنده والکر (Walker) استفاده شد. داده ها با نرم افزار SPSS نسخه 16 و آمار توصیفی و رگرسیون خطی و ضریب همبستگی پیرسون تجزیه و تحلیل شدند. یافته ها: میانگین نمرات رفتارهای ارتقاء دهنده سلامت واحدهای مورد پژوهش 20/92 ± 134/62 بود. اکثریت پرستاران (54/30 درصد) از نظر رفتارهای ارتقاء دهنده سلامت در گروه متوسط قرار داشتند. متغیرهای سن، فرزند اول، سابقه کار و بیماری مزمن اثر معنی دار آماری بر نمره کل رفتارهای ارتقاء دهنده سلامت داشت (0/001>P) نتیجه گیری: نتایج پژوهش حاضر نشان داد که انجام رفتارهای ارتقاء دهنده سلامت پرستاران در سطح متوسط است. پیشنهاد می شود که در مراکز بهداشتی-درمانی و دانشگاه ها، دوره های آموزشی رفتارهای ارتقاء دهنده سلامت را برای پرستاران برگزار کنند. با شناخت عوامل مؤثر بر انجام این رفتارها، آگاهی پرستاران بیشتر شده و گام مهمی در جهت حفظ سلامتی آنان برداشته می شود.

اتخاذ سبک زندگی ارتقاء دهنده سلامت، استراتژی مهمی برای دستیابی به پیامدهای مطلوب بارداری و موثر بر سلامت آینده مادر و فرزند اوست. داده های این مطالعه با جستجوی پیشرفته در پایگاه های اطلاعاتیIranmedex، Magiran، SID، IranDoc، PubMed، Google Scholar، Web of Science، Scopus به دست آمد. مقالاتی که دارای متن کامل بودند، با استفاده از کلید واژه های "رفتارهای ارتقاء دهنده سلامت یا سبک زندگی و بارداری" برای مقالات فارسی و معادل آن ها در مش برای مقالات انگلیسی با محدودیت زمانی 2010 تا اواسط 2017 گردآوری شد. از 3247 مقاله به دست آمده، پس از غربالگری اولیه و ارزیابی منابع، مقالات با طراحی مشاهده ای و کیفی که شامل چهار مقاله فارسی و 25 مقاله انگلیسی بود، وارد مطالعه شدند. مرور مطالعات حاکی از آن بود که نخست زنان طی بارداری به دلیل ترس از سلامت جنین، انگیزه بالایی برای اتخاذ رفتارهای بهداشتی دارند، اما عوامل فردی مانند نداشتن زمان و عدم آگاهی کافی درباره بارداری و عملکردهای مرتبط با سلامت، عوامل اجتماعی شامل مشکلات سیستم بهداشتی و عوامل فرهنگی، مانعی برای اتخاذ چنین رفتارهایی ذکر شده اند. دوم، عواملی همچون سن، تحصیلات، باورهای فردی، عوامل مرتبط با بارداری مانند حاملگی پرخطر و عوامل محیطی از جمله حمایت های اجتماعی و عملکرد سیستم بهداشتی برای پرداختن به رفتارهای مرتبط با سلامت نقش مهمی دارند. می توان گفت برای افزایش توان بالقوه زنان باردار در جهت اتخاذ رفتارهای سالم، تغییر رویکرد سیستم بهداشتی و توجه به تعیین کننده های اجتماعی سلامت ضرورت چشمگیری داشته و جهت انجام مداخلات لازم انجام مطالعات کیفی و دارای طراحی مناسب برای بررسی عمیق موضوع در پس زمینه فرهنگی توصیه می شود.

زمینه و هدف: ارتقاء سلامت فرایند توانمندسازی افراد برای افزایش کنترل و بهبود سلامتی شان است و بروز رفتارهای ارتقاء دهنده سلامت، تاثیر قابل توجهی در بهبود سلامت، بهره وری و کیفیت زندگی نیروی انسانی در محل کار دارد. این مطالعه با هدف مقایسه رفتارهای ارتقاء دهنده سلامت پرستاران با کارکنان بهداشتی و اداری انجام شد.روش بررسی: در این مطالعه مقطعی، 180 نفر از کارکنان پرستاری، بهداشتی و اداری با استفاده از روش نمونه گیری آسان از بیمارستان امام خمینی و مراکز بهداشتی در شهرستان سقز، جهت مقایسه رفتارهای ارتقاء دهنده سلامت شرکت کردند. داده ها با استفاده از پرسشنامه جمعیت شناختی و نیم رخ سبک زندگی رفتارهای ارتقاء دهنده سلامت جمع آوری شد و با استفاده از آزمون های آماری آنالیز واریانس یکطرفه، آنالیز چند متغییره و تی مستقل بوسیله نرم افزار SPSS نسخه 16 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.یافته ها: میانگین کل نمرات رفتارهای ارتقاء دهنده سلامت در میان سه گروه (2.68±0.48) بود. بیشترین نمره رفتارهای ارتقاء دهنده سلامت مربوط به کارکنان مراکز بهداشتی بود که در مقایسه با دو گروه دیگر از لحاظ آماری اختلاف معنی داری داشت (0.05>P). در میان حیطه های رفتارهای ارتقاء دهنده سلامت نیز بیشترین نمره کل مربوطه به حیطه های تغذیه و رشد معنوی و کمترین نمره نیز مربوط به حیطه فعالیت فیزیکی بود. همچنین یافته ها نشان داد که نوع شغل و سطح تحصیلات ارتباط معنی داری با رفتارهای ارتقاء دهنده سلامت دارند(p<0.05).نتیجه گیری کلی: اگرچه میانگین نمره کل رفتارهای ارتقاء دهنده سلامت در میان سه گروه مورد مطالعه در سطح مطلوب بود اما این مطلوبیت بایستی در همه حیطه های آن خصوصا بعد فعالیت فیزیکی نیز مدنظر قرار گیرد.